Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Μαΐου 2009

… αλλά δε μ’ αφήνουν οι διαόλοι, ρε γμτ. Πώς ν’ αγιάσω, άμα διαβάζω στα Νέα ειδήσεις σαν και τούτην:

«Στα άκρα έφτασε νεαρός Αιγύπτιος προκειμένου να εκδικηθεί τον πατέρα του. Ευνουχίστηκε επειδή δεν του επέτρεπε να παντρευτεί τη γυναίκα που επιθυμούσε. Ο 25χρονος Αιγύπτιος εκλιπαρούσε δύο χρόνια τον πατέρα του να του δώσει την άδεια να παντρευτεί την εκλεκτή της καρδιάς του. Εκείνος δεν έδινε τη συγκατάθεσή του επειδή η κοπέλα ανήκε σε κατώτερη κοινωνική τάξη από τη δική τους. Απογοητευμένος ο νεαρός από την επίμονη άρνηση πήρε ένα μαχαίρι και έκοψε τα γεννητικά του όργανα, ανακοίνωσε χθες η τοπική αστυνομία. Ο 25χρονος μετά την πράξη του μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και η κατάστασή του κρίνεται σταθερή. Ιατρικές πηγές ανέφεραν ότι έγινε προσπάθεια επανασυγκόλλησης των γεννητικών οργάνων αλλά απέτυχε. Ο νεαρός προέρχεται από προεξέχουσα οικογένεια της νότιας αιγυπτιακής επαρχίας Qena.»

Μπαρδόν για το φτηνό αστείο, αλλά να υποθέσουμε ότι μετά το απονενοημένον του 25χρονου η οικογένειά του θα είναι λιγότερο, εχμ, «προεξέχουσα»;

(Αμ τι τις θες τις καθαρευουσιανιές, κυρ δημιοσιογράφεμ… Γαμοτράγουδο το ‘κανες το άρθρο…)

Read Full Post »

Διαβάζω στα σημερινά (16-5-2009) Νέα ρεπορτάζ του Δανίκα για την τελευταία ταινία του Κόπολα και τη συμμετοχή του στο φεστιβάλ των Καννών. «Ο “Νονός” δεν είναι ακριβώς δικός μου», φέρεται να είπε ο μεγάλος Φράνσις, «είναι περισσότερο του Μάριο Πούτσο».

Ααααχ, ανάσανα! Τώρα δηλαδή θα μπορούμε κι εμείς οι υπόλοιποι να λέμε ελεύθερα Χέρμαν Χέσε και Τσάρλτον Χέστον, έτσι; Γιατί εκείνα τα Έσσε, Ήστον και Πούζο παραήταν πουριτανικά, βρε παιδί μου.

Read Full Post »

Ενημερώνω την πολυπληθή και εκλεκτή πελατεία του ιστολογίου ότι το παλιότερο ποστάκι για τους γαλλισμούς της ελληνικής ανανεώνεται διαρκώς και έχει εμπλουτιστεί σημαντικά από τον καιρό που το πρωτανέβασα. Τελευταία, ο αγαπητός Nick Nicholas είχε την καλοσύνη (< il a eu l’amabilité) να μου στείλει παραδείγματα γαλλισμών από το ακριβοθώρητο βιβλίο του Ν. Κοντοσόπουλου, L’influence du français sur le grec: Emprunts lexicaux et calques phraséologiques (Αθήνα 1978). Τον ευχαριστώ θερμότατα και προσκαλώ κι άλλους φίλους να μου στείλουν προσθήκες και διορθώσεις!

Read Full Post »

Ξεκινάω αυτή τη νυοστή καταγγελία των περιττών εισαγωγικών μπαίνοντας κατευθείαν στο ψητό, χωρίς προλόγους και χωρίς συγγνώμες για την πολλοστή επανάληψη. Το φαινόμενο έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο.

Διαβάζω στη σημερινή Ελευθεροτυπία την είδηση για τον θάνατο του ηθοποιού Θόδωρου Έξαρχου. Το «έφυγε», εντός εισαγωγικών, του τίτλου το παραβλέπω, γιατί έχω ξαναγράψει για το θέμα εδώ. Αλλά μένω άφωνος μπροστά στο εξής ανοσιούργημα:

Ο ηθοποιός και συγγραφέας Θόδωρος Εξαρχος «προίκισε» την ιστοριογραφία του νεοελληνικού θεάτρου με μια «πολύτιμη» προσφορά: Tο θεατρολογικό «εγκυκλοπαιδικό» έργο του «Ελληνες Ηθοποιοί», που κυκλοφόρησε από τiς εκδόσεις «Δωδώνη» και το οποίο έχει τιμηθεί με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών

Όπως όλοι ξέρουμε, και όπως έχω γράψει άπειρες φορές, τα εισαγωγικά (πρέπει να) χρησιμοποιούνται είτε για να δηλώσουν πως το εντός εισαγωγικών κείμενο είναι παράθεμα (δηλαδή προέρχεται αυτούσιο από κείμενο, προφορικό ή γραπτό, κάποιου άλλου) είτε για να δοθεί ειρωνική χροιά στα λεγόμενά μας. Το παραπάνω απόσπασμα από την (ο θεός να την κάνει) νεκρολογία της Ελευθεροτυπίας συνιστά, κατά τη γνώμη μου, περιύβριση νεκρού. Διότι τα εισαγωγικά που πήγε και κότσαρε ο (αφανής) συντάκτης δεν δικαιολογούνται παρά μόνο για τον τίτλο του βιβλίου Έλληνες Ηθοποιοί (αν κι εδώ τα πλάγια στοιχεία είναι προτιμότερα), καθώς και για την επωνυμία των εκδόσεων Δωδώνη (αν κι εδώ περιττεύουν). Κατά τα άλλα, τα εισαγωγικά στο «προίκισε», στο «πολύτιμη» και στο «εγκυκλοπαιδικό» δεν μπορεί παρά να ερμηνευτούν σαν σαρκαστικά, έτσι που ο μέσος αναγνώστης να συμπεράνει πως ο μακαρίτης ΔΕΝ προίκισε την ιστοριογραφία του ελληνικού θεάτρου με το βιβλίο του, πως το βιβλίο του ΔΕΝ ήταν πολύτιμη προσφορά, και βέβαια πως ΔΕΝ μπορεί να θεωρηθεί εγκυκλοπαιδικό έργο –– παρόλο που κατά τα φαινόμενα είχε αξιώσεις θεατρικής εγκυκλοπαίδειας.

Θα είναι υπερβολικό τώρα αν κανένας συγγενής του μακαρίτη πατήσει μια μήνυση φαρδιά πλατιά στην Ελευθεροτυπία;

Read Full Post »

Διαβάζω στα σημερινά Νέα ρεπορτάζ για γόνο οικογένειας καπνοβιομήχανων, ο οποίος έγινε ορκισμένος εχθρός του τσιγάρου. Παρόλα αυτά, μας λέει ο καλός ρεπόρτερ Γιάννης Δεβετζόγλου, ο εν λόγω γόνος κάπνιζε για δεκαεφτά ολόκληρα χρόνια, και μάλιστα από την εφηβική του ηλικία. «Το παράδειγμα του πατέρα», συνεχίζει ο φίλος μας ο Γιάννης, «αλλά και οι συμβουλές του να μην αρχίσει ποτέ το κάπνισμα δεν υπερνίκησαν της δύναμης των ορμονών της προεφηβικής ηλικίας»!

Αφήνω κατά μέρος που το υπερνικώ δεν πάει, διάλε, με γενική, ούτε και πήγαινε ποτέ. Όλη αυτή η αρμαθιά από αλλεπάλληλες γενικές -«(1)της δύναμης (2) των ορμονών (3) της προεφηβικής ηλικίας»- του φαίνεται πολύ κομψή του κυρίου Δεβετζόγλου;

Καλά που δεν είναι πια ανάμεσά μας ο κυρ Μέντης Μποσταντζόγλου, να δει πώς οι ελληνικούρες της έξοχης σάτιράς του κατάντησαν δείγμα ύφους υψηλού και περιδιαγραμμάτου.

Read Full Post »