Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Οι τρόποι με τους οποίους εμπλουτίζεται το λεξιλόγιο μιας γλώσσας είναι πολυαριθμότατοι. Οι τεχνικοί όροι (που τώρα πια εισάγονται, ως μεταφραστικά δάνεια ή αμετάφραστοι, από ξένες γλώσσες, ως επί το πλείστον τα αγγλικά) ή γενικότερα η ορολογία των τεχνών και των επιστημών ανήκουν μάλλον στις στις συνηθέστερες και πιο προβλέψιμες κατηγορίες νέων λέξεων. Ωστόσο, η πολιτογράφηση νέων λέξεων γίνεται και από πηγές περισσότερο απρόβλεπτες. Μία από αυτές υφίσταται μόνο την τελευταία εκατονταετία: εννοώ τον κινηματογράφο. Αρκετές λέξεις ή εκφράσεις της καθημερινής ομιλίας έχουν την καταγωγή τους σε συγκεκριμένες κινηματογραφικές ταινίες ή στον τρόπο με τον οποίο ντύνονταν ή ξυρίζονταν οι αστέρες του σινεμά. Διαβάστε τη συνέχεια »

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους αγαπημένους μου μαιτρ της trash TV:

Και για όσους «εξ υμών» αμφιβάλλουν ακόμα:

Υ.Γ. Επειδή έχουν αρχίσει να καταφτάνουν τα πρώτα οργίλα σχόλια, διευκρινίζω (όπως λέω και με αφορμή σχόλιο του αγαπητού Στάζυμπου) ότι τα παραπάνω τα αναρτώ ως γοητευτική άσκηση στο meta-trash. Πρόκειται για το ενδιαφέρον φαινόμενο να σχολιάζεται, και μάλιστα επιθετικά, ένα είδος σκουπιδοτηλεόρασης (Λιακό, Χαρδαβέλλας κ.τ.ό.) από ένα άλλο είδος σκουπιδοτηλεόρασης (Ραδιο Αρβύλα).


Στα κατάλοιπα του Γουσταύου Φλωμπέρ βρέθηκαν, όπως είναι γνωστό, σημειώσεις για ένα «Λεξικό των παραδεκτών (ή κληρονομημένων) εννοιών», ένα Dictionnaire des idées reçues. Το ιδιόμορφο αυτό λεξικό καταλογογραφεί κοινοτοπίες, προκαταλήψεις, κλισέ, στερεότυπα, παγιωμένες απόψεις που αγκυλώνουν τη σκέψη.* Κάποιοι πιστεύουν ότι το Λεξικό αυτό ο Φλωμπέρ σκόπευε να το εντάξει στο Μπουβάρ και Πεκυσέ (Bouvard et Pécuchet), το τελευταίο μυθιστόρημά του, που έμεινε όμως μισοτέλειωτο.

Από κλισέ και αγκυλωμένη σκέψη άλλο τίποτα η σύγχρονος Ελλάς. Αρκεί να διαβάσει κανείς τις εφημερίδες της ή να ακούσει τα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Ο Τιπούκειτός σας έκανε τον κόπο να καταγράψει μερικές από αυτές τις κοινοτοπίες που γεμίζουν τον λαμπρό ελληνικό αιθέρα. Πιστός όμως στην περικλεά (άντε, να χαρούν και οι αρχαϊσταί κομμάτι) τιπουκείτεια παράδοση των συνεργατικών ποστ, σας καλεί να συμπληρώσετε τον κατάλογο με ό,τι έχετε ευχαρίστηση. Άλλωστε, και το Λεξικό του Φλωμπέρ ίσως προοριζόταν να αποτελέσει το τελευταίο και κορυφαίο συνεταιρικό έργο του Μπουβάρ και του Πεκυσέ — αν και ελπίζω ότι εμείς είμαστε κομμάτι λιγότερο ηλίθιοι από το θρυλικό ζεύγος.

* Αντλώ από όσα γράφει ο Νίκος Δήμου στο οπισθόφυλλο του Ειρωνικού (Νεοελληνικού) Λεξικού του, το οποίο εγγράφεται στην παράδοση του Λεξικού του Φλωμπέρ. Διαβάστε τη συνέχεια »

Χωρίς άλλο πρόλογο, παραθέτω μονοστηλάκι από το σημερινό (16 Σεπ 2010) Βήμα, αυτή την έγκριτη ναυαρχίδα του περιπύστου Συγκροτήματος:

Καρδινάλιος του Πάπα
«Η Αγγλία είναι μια τριτοκοσμική χώρα»

Μαζεμένα τα σύννεφα πάνω από την επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄στη Μεγάλη Βρετανία. Ενας από τους ακολούθους του, ο Καρδινάλιος Γουόλτερ Κάσπερ, συνέκρινε την επίσκεψη στην Αγγλία σαν προσγείωση σε μια τριτοκοσμική χώρα. Επίσης, κατηγόρησε την Αγγλία για μεροληψία εναντίον των Χριστιανών. Οι δηλώσεις του Καρδινάλιου έγιναν στο γερμανικό Focus, όπου επεσήμανε ότι η Βρετανία είναι μία κοσμική, πλουραλιστική χώρα. Ερωτηθείς από το περιοδικό για τη μεροληψία εναντίον των Χριστιανών δήλωσε ότι: «Πάνω από όλα παρατηρώ έναν επιθετικό νεο-αθεισμό διασπαρμένο σε όλη τη Βρετανία. Αν φορέσεις επί παραδείγματι ένα σταυρό και ταξιδέψεις με τη British Airways, είσαι αντικείμενο μεροληψίας». Διαβάστε τη συνέχεια »

Τον τίτλο τον έχω ξαναχρησιμοποιήσει πριν από δύο σχεδόν χρόνια, αλλά τον επαναλαμβάνω ευχαρίστως, διότι αφορά και πάλι τη γνωστή σεμνή και, προπάντων, έγκυρη Λαμπρακειάδα που ακούει στο όνομα Τα Νέα. Όπως θα θυμούνται οι παλιότεροι, τα σοβαρά και έγκριτα Νέα διαφήμιζαν κάποτε το θαυματουργό νερό του Καματερού που θεράπευε τον καρκίνο. Σήμερα, το έχουνε ρίξει στις αλλοπρόσαλλες δοτικές, ενώ σε στιγμές έξαλλου κοσμοπολιτισμού ομιλούν και την γαλλικήν.

Το πρόβλημα είναι ότι την γαλλικήν την ομιλούν τόσο καλά όσο και την ελληνικήν. «Δικαστική δικαίωση για τους stagiers» διαβάζω, φαρδιά πλατιά, σε σημερινό (10 Σεπ 2010) άρθρο της εγκρίτου εφημερίδος. Σωστά διαβάσατε: stagiers. Αν κάνετε τον κόπο να ανοίξετε ένα γαλλικό λεξικό (ο συντάκτης των έγκυρων Νέων βαρέθηκε), θα δείτε ότι λέξη stagier στα γαλλικά δεν υπάρχει. Ναι, σωστά μαντέψατε: άκουσε «σταζιέρ» (ή «σταζιαίρ», αν είστε παραδοσιακοί) ο καλός συντάκτης και αποφάσισε ότι, ρε αδερφέ, stagier θα γράφεται η λέξη «στα ξένα», πώς αλλιώς;

Εισηγούμαι στους φωστήρες της σοβαρής λαμπρακοφυλλάδας να στείλουν τους συντάκτες τους για γαλλικά, πιάνο και μπαλέτο — γιατί για δημοσιογράφοι δεν κάνουνε τα παιδιά.

Υ.Γ. Για το σταζ (και όχι στέιτζ) δείτε το εμπεριστατωμένο άρθρο του Νίκου Σαραντάκου, με πολλά και χορταστικά σχόλια αναγνωστών.

Antirrio de Janeiro

Χαρακτηριστική φυσιογνωμία Bραζιλιάνου από το Antirrio de Janeiro


Αντιγράφω από τα λατρεμένα μου Νέα της 13ης Αυγούστου 2010 (Web-only, λέει, άμα λάχει):

Τρεις οπαδοί του Παναιτωλικού διακομίστηκαν στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ρίο, αφού τραυματίστηκαν σε επεισόδια που έγιναν στην Πάτρα και είχαν αποτέλεσμα τη ματαίωση του φιλικού Παναχαικής-Παναιτωλικού.

Ολα άρχισαν πριν από την έναρξη του αγώνα, όταν οπαδοί της Παναχαικής επιτέθηκαν σε αυτούς του Παναιτωλικού με αποτέλεσμα να σημειωθούν συμπλοκές. Στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ρίο όπου διακομίστηκαν οι τρεις οπαδοί, διαπιστώθηκε ότι ο ένας φέρει τραύμα από μαχαίρι και οι άλλοι δύο είχαν υποστεί κατάγματα.

Αφού φέτος άλλες διακοπές δεν βλέπω, σκέφτομαι σοβαρά να εμπιστευτώ τη σαγήνη του εξωτικού Ρίο-Αντίρριο. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα το μετανιώσω. Προβλέπεται μάλιστα και συναρπαστικό ντέρμπι ανάμεσα στις κορυφαίες βραζιλιάνικες ομάδες Panetòlicos και Panaquaiqé, με μπόλικο ξύλο από τους θερμόαιμους μπραζιλέιρος των Ζαρουχλέικων.

ΤΟ ΔΕΚΑ

Παραθέτω, χωρίς κανένα δικό μου σχολιασμό (αλλά με καλοδεχούμενα τα δικά σας σχόλια!), δύο εντελώς αντίθετες τοποθετήσεις σχετικά με την πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να καταργήσει τη βάση του 10 ως προϋπόθεση εισαγωγής στα (λεγόμενα) ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της γαλανής πατρίδας μας. Διαβάστε τη συνέχεια »